Նիկոլականություն կամ սոցիումի վերածումը մանկուրտների

«Փողին մուննաթ», «փողը մութ տեղը լույս է տալիս» գոյաբանական աքսիոմներով առաջնորդվող հանրույթի մի ՝ հավանաբար բավական մեծ շրջանակի մոտ «նիկոլականությունը», «ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում», «նախկինները ինչ էին, որ սրանց եք անուն կպցնում», «սաղ Քոչարյանն ա մեղավոր» և այլ թեզեր կրողների վարքը շատ պարզ օրինաչափությամբ է բացատրվում:

Դրանց մի մասը հիմնականում պետական «լափամանին», տենդերներին, արտոնյալ բիզնես ինչ-որ ծրագրերին հասանելիություն չունեցող շրջանակ է, որ հիմա ստացել է հնարավորություն ու ամեն հիմնավորում կգտնեն, կքարոզեն, կտիրաժավորեն, կմանիպուլացնեն ամեն բան՝ միայն թե չզրկվեն փողի աղբյուրից:

Նիկոլականությունը սոցիալ-կենցաղային գիտակցության ձև է, որտեղ նյութականը բացարձակ դոմինանտ է հոգևորի, ինքնության, տեսակային առանձնահատկությունների նկատմամբ, ուր կոմպրոմիսը ճկունության, կոտրվելու, հանձնելու, հանձնվելու «ռացիոնալ» կամքն է, ուր ձևը հիմնականում բովանդակություն է, ուր անասնականը ներկայացվում է որպես սոցիալական, ուր պատիվն ու արժանապատվությունը վաճառվելու գնի հարց է, ուր արժեքը անընդունելի կատեգորիա է, եթե այն փողով չափելի չէ:

Նիկոլականությունը «աղքատությունը մեր ուղեղում է» թեզի հայեցակարգային ու զգայական իմպլեմենտացիան է, որ պայմանավորում է սոցիումի վերածմանը անասնական հոտի, մանկուրտների:

Ալեն Ղևոնդյան

Մեկնաբանություններ